3 eylül 2012 Beytüşşebap saldırısı’ndaki 9 şehit 8 yaralı


Adları 1 hafta sonra unutulacak 9’unun, devlet büyüklerinin siyah gözlüklü kınama ve yas mesajları sonrasında. 8’i de kırık kol, kırık bacak, kesik organlarıyla yalnızlığa sürüklenecek ölene kadar.  



Bugün Beytüşşebap saldırısında 9 asker şehit edilmiş Miilliyet’in haberine göre. Gerçi ilk 19 denilse de halkın tepkisinden olacak 9’a düşürülmüş de olabilir. Ne de olsa bakanımızın deyimiyle “Birkaç Mehmetçik için haber yapılmamalı değil mi?” Şimdi yarın Başbakan çıkıp olayı kınar, asker her zamanki gibi yüzlerce Pkk’lıyı çembere alır bu ve bunlar tarzında onlarca örnekteki gibi;

http://www.haberarz.com/guncel/siirtte-pkklilar-cembere-alindi-h11914.html

http://www.turania.net/diger-dusunceler-ve-yapilanmalar/967-kalleslere-indirilen-darbeler.html

http://yurthaber.mynet.com/detay/diyarbakir-haberleri/cemberi-yarmaya-calisan-pkklilar-kistirildi/85180#

Olay unutulana kadar çember durur, sonrasında kendiliğinden yok olur. Biz de toplum olarak 5 dakika üzülürüz, sonra arkadaşımızın yaptığı bir espriye kahkahalarla güleriz. Medya “Teröristler umduğunu bulamadı, onlarcası öldürüldü, büyük hasar verildi” diyerek toplumun gazını alır ve insanlar ölmeye devam eder. Olay yavaşça unutulur, ölen insanların eşleri, çocukları, anneleri, babaları bin kez daha ölür 1 hafta sonra hatırlanmayan çocuklarına. Şu an saat 05.50 ve şu an o ölen insanların aileleri uyuyor belki de. Çocuklarının geleceği zamanın hayallerini görüyorlar, kısa da olsa yoksul hayatlarında mutlu olmak adına rüyalarında seviniyorlar. İnsanlık ise bu acı ve kahrolunacak haberi sabah ulaştırdığında, bu topraklarda ölmeye devam ediyor çözümü kan ile çözümsüzlüğe entegre olan savaş uğruna.

Bu topraklarda artık hiç insanların yüzü gülmeyecek diye düşünüyorum. Çünkü ne savaş bunun sonu ne de tepki kırmak uğruna yapılan müzakereler. Barışı şu an için isteyen yok. Herkes bu adam öldürme, cana kıyma işinden rant yediği sürece de olmayacak. Bütün insanlık suçu işleyen Türk, Kürt insan haklarına tecavüz eden ne kadar pislik varsa hepsinin en sevdiği insanların acı çekerek öldüklerini görmeden ölmemelerini temenni ediyorum. insanın en önemli hakkı olan yaşama hakkına önem vermeyen kimse toplumsal hak beklemesin. Hayvanca öldürmek yerine önce insanca konuşulmalı. Yoksa kınamalar, üzüntü söylemleri olası bir kıyıma ancak sos olur. Yazıklar olsun böyle topraklarda böyle insanlar barındığı için yaşadığım yere lanet ediyorum. Unutulan insanlık ve değiştirilemeyen zamansız ve acımasız şekilde öldürülen hayatlar ve arkada kalan sahipsiz yoksulluk olunca.

Bunlar da ilginizi çekebilir

Gitmeden yorumunuzu bırakın.


Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.